جذل الطمعان

«لغت نامه دهخدا»

[جِ لُطْ طِ] (اِخ) لقب علقمه بن فراس که از مشاهیر عرب است. (شرح قاموس) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ابیات زیر از اوست:
جاءَت هوازن ارسالا و اخوتها
بنوسلیم، فهابوا الموت و انصرفوا
فاستقبلوا بضراب فض جمعهم
مثل الحریق فما عاجوا و لا عطفوا
(عقدالفرید ج6 ص108).
جذل کردن.
[ جَ ذَ کَ دَ ] (مص مرکب) شادمانی کردن. شادی :
در دل ترا هواست که با من جدل کنی
در دل مرا مراد که با تو جذل کنم.سوزنی.
رجوع به جذل شود.