«لغت نامه دهخدا»
[جُ ذا] (ع اِ) جِ جذوه، به معنی پارهء آتش. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (از آنندراج) (ناظم الاطباء). رجوع به جذوه شود.
