جراحت گزین

«لغت نامه دهخدا»

[جِ حَ گُ] (نف مرکب)آنکه جراحت برگزیند. کسی که جراحت دار شدن را ترجیح دهد. جراحت دوست :
جراحت گزین را به مرهم چکار.
طالب آملی (از آنندراج).
|| عاشقی که از تیر مژگان چشم معشوق، ریش ریش و مجروح باشد. (ناظم الاطباء).