جراد

«لغت نامه دهخدا»

[جُ] (اِخ) آبی است بدیار بنی تمیم نزدیک مروت که وقعهء کلاب دوم در آنجا روی داد. (از معجم البلدان) (از منتهی الارب) :
و لقد عرکن بآل کعب عرکهً
بلوی جراد فلم یدعن عمیدا
الاّ قتیلا قد سلبنا بزه
تقع النسور علیه او مصفودا.
جریر (از معجم البلدان).
و در روایت است که حصین بن مشمت بر نبی اکرم (ص) وارد گردید و بر دین اسلام با آن حضرت بیعت کرد و پیغمبر اکرم(ص) آبهایی به اقطاع به وی داد که از جملهء آنها جراد و سدیره و نماد و اصیهب بود. ولی برخی از محدثان جراذ بذال معجمه ضبط کرده اند. از اعرابی دیگر پرسیدم جراد را چگونه ترک کردی گفت آن را ترک کردم که همانند «نعامه جاثمه» یعنی جایی خصب و پر گیاه بود. (از معجم البلدان).