«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (اِخ) ابن مالک بن نویره تمیمی. سیف در الفتوح آرد که وی با پدرش کشته شد و متمم عمویش او را مرثیه گفت. (از الاصابه فی تمییز الصحابه).
