جراضم

«لغت نامه دهخدا»

[جُ ضِ] (ع ص، اِ) بسیارخوار. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). اَکول. (مهذب الاسماء) (اقرب الموارد). شکم بزرگ و اکول از گوسفند. (ذیل اقرب الموارد) :
اذاما خرجنا من دمشق فلانعد
لها ابداً مادام فیها الجراضم.
(از اقرب الموارد).
جَرضَم. (اقرب الموارد).