جراهم

«لغت نامه دهخدا»

[جُ هِ] (ع ص، اِ) اسد. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). شیر بیشه. (ناظم الاطباء) (از قطر المحیط) (آنندراج). || کوه بزرگ. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (مهذب الاسماء نسخهء خطی). || شتر سطبر بزرگ تن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (قطر المحیط) (از اقرب الموارد). یقال: جمل جراهم؛ یعنی شتر ستبر بزرگ تن. (ناظم الاطباء). و مؤنث آن جراهمه است. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).