جرثله

«لغت نامه دهخدا»

[جَ ثَ لَ] (ع مص) بر باد دادن خاک را بدست. (از منتهی الارب) (آنندراج) (از ذیل اقرب الموارد بنقل از لسان): جرثل التراب سفاه بیده. (ذیل اقرب الموارد) (قطر المحیط).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر