«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (اِخ) احمدبن علی بن احمدبن حماد مقری خراز مکنی به ابوالعباس. از روات است. وی بمحلهء وسط السوق به نزدیک مسجد ابوبکر اسماعیلی نزول کرد و بمقدار دو جزء (رساله) از ابوالحسن احمدبن حسن بن ماجه قزوینی روایت دارد و جز از او از دیگری روایت ندارد. او از قراء قرآن بود و بروز هفتم ذیقعدهء سال 420ه . ق. درگذشت. (از تاریخ جرجان ابوالقاسم سهمی ص 85).