«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (اِخ) حسین بن حسن بن محمد فقیه شافعی مکنی به ابوعبدالله. راوی بود. گویند: وی بجرجان در سال 338 ه . ق. بدنیا آمد و در کودکی ببخارا رفت و در آنجا بنوشتن حدیث و آموختن فقه پرداخت و در سن کم رئیس اصحاب حدیث در بخارا و اطراف آن شد و منصب قضا را در بلاد متعددی متصدی گردید و در ماه جمادی اول بسال 403 ه . ق. درگذشت. (از تاریخ جرجان ابوالقاسم سهمی ص156).