«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (اِخ) عبدالرحمان بن عبدالمؤمن بن خالدبن یزیدبن عبدالله بن مهلب بن عیینه بن ابوصفره مکنی به ابومحمد. اسم او ظالم بن مهلب سراق بن صبح بن کندی بن عمروبن عدی بن وائل بن حارث بن عتیک بن اسدبن عمران بن عمروبن حارثه بن امری القیس بن ثعلبه بن مازن بود و بگفتهء ابوبکر اسماعیلی وی صدوق و حدیث شناس بود. او از عیسی بن محمد سلمی و محمد بن زنبور و گروهی دیگر روایت کرد و ابوبکر اسماعیلی و ابواحمدبن عدی و ابن ابوعمران و ابوالحسن قصری جرجانی و ابن حمدان از او روایت دارند وی در پنجشنبه سلخ محرم سال 309 ه . ق. درگذشت و روز جمعه در قبرستان سلیمان آباذ بخاک سپرده شد. (از تاریخ جرجان ابوالقاسم سهمی ص213).