«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (اِخ) عبدالرحمان بن محمد بن محمد بن عبدالله بن ادریس مکنی به ابوسعد. راویی حافظ بود. وی بسمرقند سکونت گزید و بسال 405 ه . ق. درگذشت. او از ابوالعباس اصم و ابواحمدبن عدی و ابوبکر اسماعیلی و خلیل سکزی روایت کرد. (از تاریخ جرجان ابوالقاسم سهمی ص219).