«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (اِخ) عبدالله بن محمد بن حسن حسینی. مردی عالم و فاضل و محقق و شیعهء امامی بود. وی از معاصران محقق کرکی یا از شاگردان او بود و شرح تهذیب علامه از تألیفات اوست. این تألیف را بسال نهصدوبیست ونه ه . ق. به انجام رسانید و درعهد شاه اسماعیل صفوی بمقام صدارت نایل گردید و تاریخ تحقیقی درگذشت وی بدست نیامد ولی بحکم پاره ای از قرائن دور نیست که بسال 976 ه . ق. وفات یافته باشد. (از ریحانه الادب).