«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (اِخ) علی بن فضلان بن محمد بن سویدبن عمر بدری مکنی به ابوالحسن. راوی بود. وی بسمرقند سکونت داشت، سپس دوباره برای سرکشی عقار خود بجرجان بازگشت و بسال 378 ه . ق. در همان جا درگذشت. او از عقلاء رجال بشمار بود و از داودبن احمد عسقلانی و ابوالفضل محمد بن عبیدالله و ابوالفوارس احمدبن محمد بن بحرانی و ابونصر بستی روایت کرد. (از تاریخ جرجان ابوالقاسم سهمی ص278).