جرجرائی

«لغت نامه دهخدا»

[جَ جَ] (اِخ) محمد بن فضل مکنی به ابوجعفر. از وزرای فاضل و ادیب عباسیان بود. مؤلف تجارب السلف آرد: مردی فاضل و ادیب و ظریف بود و گویند در موسیقی دستی داشت و برآن شیفته بود و متوکل با او انس گرفت و کارها به او بازگذاشت اما ارباب سعایت قصد میکردند تا آنگاه که متوکل او را معزول کرد و گفت از پیران ملول شدم جوانی فاضل بطلبید تا وزارت بدو دهم عبیداللهبن یحیی بن خاقان را تعیین کردند. (از تجارب السلف ص 181). مؤلف الاعلام چنین آرد: محمد بن فضل وزیر المتوکل علی الله و پس از آن وزیر المستعین بالله از خلفای عباسی بود. وی اهل فضل و ادب و شعر و مردی خردمند و پسندیده خصال بود و المستعین بالله بسال 249 ه . ق. او را بوزارت برگزید و بسال 251 ه . ق. برابر باسال 865 ه . ق. درگذشت. (از اعلام زرکلی ج3 ص964). و رجوع به جرجرایا و معجم البلدان ذیل کلمهء جرجرایا شود.