«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (ع اِ) کاریزه. (منتهی الارب). کافشه. (ناظم الاطباء). عُصفُر. (متن اللغه) (اقرب الموارد). و آن به معنی گیاهی است که گوشت درشت را زرد و نرم سازد. (از منتهی الارب). || (مص) نوعی از افکندن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از متن اللغه) (از اقرب الموارد).