«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (ع اِ) نرهء ستور یا عام است. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از متن اللغه) (ذیل اقرب الموارد). ج، جَرداین. (منتهی الارب) (ذیل اقرب الموارد) (متن اللغه). || نرهء اسب. (دهار). ایر اسب. قضیب الفرس؛ نرهء اسب. || و فی المقاصد؛ الجردان، بالضم، آلت مردی. و فی المثل الجردان لایدفعه اسکتان. (یادداشت مؤلف).