«لغت نامه دهخدا»
[جُ دَ] (ع، اِ) چادر سوده و کهنه. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (آنندراج). رختی را گویند که از کثرت استعمال نرم و پلاسیده باشد. (لغات شاهنامه ص101). || پوست کنده. و مصدر آن جرد است به معنی پوست کندن. (لغات شاهنامه ص101). || اسب زردرنگ را گویند. (برهان). در برهان گفته اسب زردرنگ را گویند و در فرهنگها نیافتم. (آنندراج) (انجمن آرا). || رنگی از رنگهای اسب. (یادداشت مؤلف).