جر زدن

«لغت نامه دهخدا»

[جِ زَ دَ] (مص مرکب) در تداول عامه دغا و دغل و در قمار، انکار قرارداد یا باختهء خود در قمار، نکول پس از قبول، انکار پس از قراردادی بین الاثنین. (یادداشت مؤلف) :
جر بزنی جرنزنی برده ای
خوب رخی هرچه کنی کرده ای.ایرج میرزا.
رجوع به جر شود.