«لغت نامه دهخدا»
[جُ زَ] (ع اِ) دسته و بافهء ینجه. (ناظم الاطباء). بند اسپست و مانند آن. (منتهی الارب). بند و دستهء اسپست و مانند آن. (از اقرب الموارد). و در تداول عوام بر بسته های بزرگ گندم خشک و حبوب اطلاق کنند. (از حاشیهء متن اللغه). یقال: جاء بجرزهِ من القت و بجرز منه و باعه جرزا. (از اقرب الموارد). || یک مشت از اسپست. (منتهی الارب).