جرعه نوشیدن

«لغت نامه دهخدا»

[جُ عَ / عِ دَ] (مص مرکب) یک آشام یا شراب نوشیدن. جرعه زدن :
شاه اگر جرعهء رندان نه بحرمت نوشد
التفاتش بمی صاف و مروق نکنیم.
حافظ (از ارمغان آصفی).
رجوع به جرعه زدن شود.