جرف

«لغت نامه دهخدا»

[جُ] (اِخ) نام موضعی است در سه میلی مدینه از جانب شام. عمر بن خطاب و مردم مدینه در آن محل اموالی داشتند. و بئر جشم و بئر جمل نیز در آنجاست. گویند: این موضع را که نام اصلی آن عرض است بدان جهت جرف نامیدند که چون تبعّ از آنجا عبور میکرد گفت: هذا جرف الارض. و نام قبلی آن در این بیت کعب بن مالک آمده است:
اذا ما هبطنا العرض قال سراتنا
علام اذا لم نمنع العرض نزرع.
و نام آن بصورت فوق در احادیث بتکرار آمده است. (از معجم البلدان):
و لنا بئر رواء جمه
من یردها باناء یغترف
تدلج الجون علی اکنافها
بدلاء ذات امراس صدف
کل حاجاتی بها قضیتها
غیرحاجاتی علی بطن الجرف.
کعب بن اشرف یهودی (از معجم البلدان).