جرله

«لغت نامه دهخدا»

[جَ رِ لَ] (ع ص، اِ) تأنیث جَرِل است. (منتهی الارب). زمین بسیارسنگ. (از متن اللغه) (از مهذب الاسماء نسخهء: خطی). زمین درشت و سنگناک. (از ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر