«لغت نامه دهخدا»
[جُ بَ] (نف مرکب)جرم بخشنده. آن که گناهکار را عفو کند : ساقیا می ده که رندیهای حافظ عفو کرد آصف صاحب قران جرم بخش عیب پوش.حافظ.