جرنگی

«لغت نامه دهخدا»

[جِ رِ] (ص نسبی) در تداول عوام، نقد، عین، درمی بانگ کننده، چون بیندازند. (یادداشت مؤلف): پول جرنگی؛(1) پول نقد، بی حواله، پولی که فی المجلس بدست شخص داده شود: هزار تومان یا صد تومان جرنگی؛ یعنی هزار یا صد تومان پول نقد. چنانکه صد تومان پول جرنگی شمردم میان دستش، هزارتومان پول جرنگی به او دادم. (یادداشت مؤلف).
(1) - Argent somant.