«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع ص، اِ) چاه دورتک. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از متن اللغه). چاه دورتک بدین جهت که دلو برکرانه های آن کشیده شود بسبب عمق آن. (از اقرب الموارد). چاه دورفرود. (مهذب الاسماء نسخهء خطی). || زن برجامانده. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از متن اللغه). || ناقه ای که ایام ولادتش درگذشته باشد. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). از آبستنها آنچه مدت حمل آن درگذرد و نزاید. (از متن اللغه). از هر آبستن یا ناقهء آبستنی که مدت حمل را بنهایت رساند یا از آن درگذرد. (از ذیل اقرب الموارد). || شتر بسیارخوار. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || بسیارخوار. (مهذب الاسماء نسخهء خطی). || سرکش. (ناظم الاطباء). || اسب نافرمان. (مهذب الاسماء). فرس جرور؛ اسب سرکش. (منتهی الارب). || شتر سرکش: جمل جرور؛ ناقهء سرکش. (منتهی الارب). || ناقه ای که بچهء خود را فراهم آورد و دست در گردن آن آویزد. (از ذیل اقرب الموارد). || ناقهء جرور؛ ناقه ای که نزاید بچه را یک ماه یا دو ماه یا چهل روز بعد تمام حمل. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). نعت است از جَرّ بتمام معانی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). رجوع به جر شود.