جروز

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (اِخ) قریه ای است از قرای سربیشهء قاینات و قدیم النسق است و از آب قنات مشروب میشود و هوای آن گرم است و چهل خانوار سکنه دارد. (از مرآت البلدان ج4 ص223). و شاید همان جرور باشد که شهری است بقهستان. رجوع به جرور شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر