جر و لور

«لغت نامه دهخدا»

[جَرْ رُ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب)در این بیت گویا به معنی جوی و جر باشد :
هشیار باش و خفته مرو تیز بر ستور
تا نوفتد ستور تو ناگه به جر و لور.
ناصرخسرو.