«لغت نامه دهخدا»
[جِرْ رُ مِرْر / جِ رُ مِ چَ دَ] (مص مرکب) در تداول عامه خانگی. اصرار ورزیدن. نهایت الحاح کردن. سخت خواهش کردن و بیشتر برای نرفتن آن که خواهد رفتن، به اصراری تمام مانع از رفتن شدن یا به کاری داشتن. (یادداشت مؤلف): جر و مر چسبید که نباید بروی. جر و مر چسبید که نهار بمان. (یادداشت مؤلف).