«لغت نامه دهخدا»
[جَ ءَ] (ع اِ) کمینگاه صیاد. (ناظم الاطباء). خانهء سنگی که ددان را در آن شکار کنند. (از متن اللغه) (از اقرب الموارد). خانهء سنگی که سنگی بر بالای در آن باشد و گوشتی در آن نهند و چون درنده ای برای خوردن گوشت به آن وارد شود سنگ بر در خانه قرار گیرد و راه را مسدود سازد. (از تاج العروس). ج، جَرائی. (از تاج العروس) (متن اللغه) (اقرب الموارد). وزن مزبور در جمع این کلمه نادر و غیرقیاسی است و جمع قیاسی آن «جَرایا» است. (از اقرب الموارد) (از تاج العروس). || تأنیث جَری ء. دلاور و شجاع. (از اقرب الموارد).