«لغت نامه دهخدا»
[جَ ری یَ] (ع ص، اِ) بقولی تأنیث جَریّ بمعنی وکیل و رسول و ضامن و خادم و اجیر. (از متن اللغه) (از ذیل اقرب الموارد). ولی بقول اکثر مذکر و مؤنث و مفرد و جمع در آن یکسان است. رجوع به جری شود.