«لغت نامه دهخدا»
[جُزْءْ] (اِخ) ابن الجدرجان(1)بن مالک یمانی. وی از اصحاب و روات بود. و ابن منده از طریق هاشم بن محمد از وی روایت کند. رجوع به الاصابه فی تمییزالصحابه شود. (1) - در تاج العروس «حدرجان» به حاء مهمله در اول کلمه ضبط شده است.