جزاع

«لغت نامه دهخدا»

[جُ] (ع ص) ناشکیبا و زاری کننده. (منتهی الارب) (از متن اللغه) (ناظم الاطباء). جازِع. جَزِع. جَزُع. جَزوع. (منتهی الارب) (متن اللغه). || (اِ) بند هیزم (وبیل). (از متن اللغه). رجوع به جازع شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر