«لغت نامه دهخدا»
[جِ] (ع اِ) بهره. (منتهی الارب) (آنندراج). بهره و نصیب. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). بهره و لغتی است در جِزْم. ج، اَجْزاب. (از متن اللغه).