«لغت نامه دهخدا»
[اَ دِ مَ تِلْ عَ] (اِخ)یکی از فصحای اعراب. علامهء راویه. اصل او از بادیه است، مدتی دراز در حضر بسر برد و ملتزم خدمت برامکه بود و اسم او علی بن مرثد است. از اوست: کتاب الشعر و الشعراء. (ابن الندیم).