«لغت نامه دهخدا»
[جَ زَ] (اِخ) محمد بن یوسف بن عبدالله بن محمود مکنی به ابوعبدالله و ملقب به شمس الدین. خطیب و فقیه شافعی است. او راست: 1 - دیوان شعر و خطب. 2 - شرح منهاج البیضاوی. 3 - شرح الفیه ابن مالک. وی بسال 637 ه . ق. بدنیا آمد و در 711 ه . ق. درگذشت. (از اعلام زرکلی).