«لغت نامه دهخدا»
[جَ عِ ؟] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) نوعی جزع است که گرانبهاترین و کمیاب ترین اقسام آن بشمار است و خطوط مستقیم و بدون اعوجاجی بر آن کشیده شده و صفائح آن متراکم بر رویهم به انتها میرسد و استواء نهایات آن دلیل استواء سطح و صفحهء آن باشد. رجوع به جزع و الجماهر بیرونی ص 175 شود.