جزغال

«لغت نامه دهخدا»

[جِ] (اِ) دنبهء برشته کردهء روغن گرفته. (ناظم الاطباء). به معنی جزغ است که دنبهء برشته کردهء روی آش باشد. (برهان). دنبهء بره است که آنرا برشته کرده باشند. (آنندراج) (انجمن آرا). جزد. جزدر. جزغ. جزغاله. (از برهان) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج). خرده های دنبه ای که برشته کرده و روغن آن بگرفته اند. (یادداشت مؤلف). رجوع به کلمات مزبور شود.