جزل

«لغت نامه دهخدا»

[جُ] (ع ص، اِ) جِ اَجْزَل، بمعنی شتری که دوشش ریش بود. (از منتهی الارب) (از متن اللغه) (از ناظم الاطباء) (شرح قاموس). و رجوع به اجزل و دزی ج 1 ص 193 شود.