جزور

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (ع ص، اِ) شتر کشتنی و مؤنث و مذکر در آن یکسان است یا خاص ناقهء مجزوره است. و لفظ آن مؤنث است هرچند مقصود مذکر باشد. تقول: هذه الجزور. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء). شتر کشتنی. (دهار). خصوص شتر که مؤنث و مذکر در آن یکسان است و لفظ آن مؤنث است چنانکه گویند: «رعت الجزور». و صغانی گوید: جزور ناقهء کشتنی است. (از اقرب الموارد). ناقهء مجزوره که مؤنث و مذکر در آن یکسان است یا شتر یا یک رأس شتر، نر باشد یا ماده. (از متن اللغه). اشتر کشتنی. (مهذب الاسماء). ج، جَزائِر، جُزُر، جُزُرات. (منتهی الارب) (متن اللغه) (اقرب الموارد). || گوسپند کشتنی. جَزَرَه، یکی آن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از متن اللغه). || جِ جَزرَه. (از متن اللغه) (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (آنندراج). || شتری که پنج سال گذاشته و به ششم درآمده است. (یادداشت مؤلف).