«لغت نامه دهخدا»
[ ] (اِخ) شیخ محمد بن سلیمان بن ابی بکر مکنی به ابوعبدالله. وی از مشاهیر علما و بزرگان حسنی بود. او راست کتابی مشهور بنام: دلائل الخیرات و شوارق الانوار فی الصلاه علی النبی المختار. (از ریحانه الادب) (از قاموس الاعلام ترکی). در معجم المطبوعات سلسله نسب وی بکمال تر بدین صورت آمده: محمد بن عبدالرحمان بن ابی بکر سلیمان سملالی از سادات حسنی بود. همچنین اضافه میکند که صاحب ترجمه مردی فقیه بود و در تصوف تألیفاتی داشت. برخی در حق او گفته اند: وی نخبهء دهر و وحید عصر خود بشمار میرفت. او شریعت را که در غرب رو به نیستی مینهاد زنده کرد و نور حقیقت را که رو به خاموشی بود چون خورشید نورانی کرد. (از معجم المطبوعات).