جزو ناری

«لغت نامه دهخدا»

[جُزْ وِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) پارهء آتش و پارسیان بمجاز بمعنی خشم و غضب که مبدأ آن جزو ناری است استعمال کنند. (آنندراج) (بهار عجم) :
در بدن کافور کی با جزو ناری کرده است
آنچه برف دی مهی کرده ست در عالم به نار.
محمدسعید اشرف (از بهار عجم).
اثر تأثیر اگر واژون نبخشد کوشش بیجا
چرا از جزو ناری کار مردم خام میگردد.
محسن تأثیر (از بهار عجم).
چه بخت بی اثر است اینکه جزو ناری من
دمی که شعله کشد کار پخته خام کند.
ابوطالب کلیم (از بهار عجم).