جزیر

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (ع اِ) به لغت اهل سواد شخصی که اهل قریه از طرف خود برای مهمانی کسی که از طرف سلطان آید مقرر کنند. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از ذیل اقرب الموارد) (از متن اللغه) :
اذاما رأونا قلسوا من مهابهٍ
و یسعی علینا بالطعام جزیرها.
(از ذیل اقرب الموارد از لسان).