جزیرهء ابن عمر

«لغت نامه دهخدا»

[جَ رَ یِ اِ نِ عُ مَ] (اِخ)شهریست شمالی موصل که آب دجله آنرا از سه طرف محیط است بر شکل هلال. (از منتهی الارب). شهر مهم جزیره در شمال فیسابور واقع بود که آنرا بنام بانی آن ابن عمر از طایفهء بنی تغلب «جزیرهء ابن عمر» میخواندند و رود دجله بقول یاقوت از همه طرف جز از یک ناحیه بشکل نیمدائره آنرا احاطه کرده بود و بعد در آن یک ناحیه نیز خندقی عمیق و پرآب حفر کردند. (از سرزمینهای خلافت شرقی ص 101). شهرکی است [ از جزیره ] با درختان و آبهای روان و بر کران دجله نهاده است. (از حدود العالم). و برای تفصیل بیشتر رجوع به معجم البلدان و نزهه القلوب ج 3 ص 103 و 193 و تاریخ کرد و کامل ابن اثیر ج 10 و قاموس الاعلام ترکی و شدالازار 349 و خاندان نوبختی ص 224 و تاریخ مغول ص 481 شود.