«لغت نامه دهخدا»
[جُ ءَ تُلْ اَ] (ع اِ مرکب)سخت شدن پلک چشم. صاحب ذخیرهء خوارزمشاهی گوید: بسیار باشد که چشم سخته شود چنانکه هر وقت که از خواب بیدار شود چشم نتواند گشاد تا پلک را تر نکند یا ساعتی بدست نمالد و اگر خواهد که پلک را باز کند بدشخواری تواند و اندر گوشهء چشم گاهگاه رمص خشک پدید آید و سبب این علت خلطی غلیظ و خشک بود. و گاه باشد که این علت اندر آخر رمد پدید آید بسبب علاج و تدبیر ناصواب. (از ذخیرهء خوارزمشاهی). و رجوع به بحرالجواهر و کشاف اصطلاحات الفنون شود.