جست و جوی

«لغت نامه دهخدا»

[جُ تُ] (ترکیب عطفی، اِمص مرکب) طلب. کاوش. پژوهش. جستجو. رجوع به کلمهء اخیر شود :
ز نام تو کردم بسی جست و جوی
نگفتند نامت تو با من بگوی.فردوسی.
مگر دختری کآن نهان گشت ازوی
همه شهر ازو شد پر از جست و جوی.
فردوسی.
همیشه نیاساید از جست و جوی
همه ساله هر جای رنگ است و بوی.
فردوسی.
بدو دیده بان گفت از هیچ روی
نبینم همی جنبش و جست و جوی.
فردوسی.
زبان دو مهتر پر از گفت و گوی
روان پرستنده پر جست و جوی.فردوسی.
نگر نره دیو اندر آن جست و جوی
چه جست و چه دید اندر آن گفت و گوی.
فردوسی.
بهمه جای نیکوئی شنود
هرکه از تو به جست و جوی رود.سوزنی.
و شاهزاده از جست و جوی و اسب از تک و پوی فروماند. (سندبادنامه ص 253). در اثنای آن تک و پوی و جست و جوی بر در وثاق ماهروئی گذشت. (سندبادنامه ص 236). در اثنای آن جست و جوی دست بر پشت شیر نهاد. (سندبادنامه ص 220).
در رخنهء غارهای دلگیر
میگشت به جست و جوی نخجیر.نظامی.
شد باز به جست و جوی فرزند
بر هرچه کند خدای خرسند.نظامی.
احرام گرفته ام به کویت
لبیک زنان به جست و جویت.
نظامی.
در وادی غم تو دل مستمند ما
خالی نبود یک نفس از جست و جوی تو.
عطار.
ما در جست و جوی شما و شما در گفتگوی ما. (انیس الطالبین ص 187).
- جست و جوی کردن؛ تفقد کردن. پژوهش کردن. طلب کردن چیزی را در مظان آن. (یادداشت مؤلف).