جسداء

«لغت نامه دهخدا»

[جَ سَ] (اِخ) همان جَسْداء است که نام موضعی است :
فبتنا حیث امسینا قریباً
علی جسداء تنبحنا الکلاب.
لبید (از معجم البلدان).
رجوع به جَسْداء شود.