جسمانه

«لغت نامه دهخدا»

[جِ نَ / نِ] (ص نسبی) منسوب به جسم. جسمی. بحالت جسم :
چشم جسمانه تواند دیدنت
در خیال آرد غم و خندیدنت.مولوی.