«لغت نامه دهخدا»
[جِ مِ مِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) جسمی که در عالم مثال وجود دارد. جسم مثالی از جسم مادی لطیف تر باشد. و در شعر زیر ترکیب فوق آمده : اگر باز جسم مثالی کند فلک طرف اندیشه خالی کند. حسینا صبوحی (از آنندراج).