«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع مص) بیرون آوردن چارپایان برای چرا. به چرا گذاشتن ستور. || دمیدن صبح. (اقرب الموارد). || سفر کردن. به سفر رفتن. (المنجد) (اقرب الموارد). || ماندن شتران در چراگاه به هنگام شب. || ماندن قوم با شتران در چراگاه به هنگام شب. || برجستن اسبان. (منتهی الارب). || سرفه گرفتن کسی را. به سرفه دچار شدن. خاریدن گلو و گرفتگی صدا. (از اقرب الموارد). || (اِ) سنگی که در کنارهء دریا بپا کنند. (مهذب الاسماء).